حافظ شاعر صلح و دوستی ملتها است .
بزودی بزرگداشت چند پژوهشگر معاصر در حوزه حافظ شناسی در شیراز به همت لیراو پارسی زبانان بر گزار خواهد شد .
حمید رضا اکبری شروه موسس جایزه ادبی فارسی زبانان دراین نشست خبری که با حضور آنلاین پرفسور حسنین عاقب ،رنا مقتدر و دکتر صمصامی از کشور های هند ،افغانستان و ایران برگزار شد بیان داشت:
پیوند دیرینهای در دوران میانه کشورها با زبان فارسی برقرار بوده است و از این روی آن را سبب تأثیر زبان و ادب فارسی می توانیم یاد کرد ، تاثیری که هرگز زدوده نخواهد شد .
وی در ادامه گفت: ازجمله مهمترین رخدادهای مربوط به زبان و ادبیات فارسی در هند، چاپ متون کهن فارسی بوده است.
و بسیاری از آثار کهن ایرانی، ازجمله شاهنامه و دیوان حافظ، نخستینبار در هند به چاپ رسیدند و پس از آن در ایران منتشر شده اند. شرحها و تفسیرهای فراوانی نیز بر این آثار بزرگ فارسی نگاشته شده است. پرفسور حسنین عاقب نیز در این نشست خبری برخط بیان داشت:
جایگاه ویژه ای حافظ در ذهن هندیان دارد . حافظ با فرستادن اشعار نغز فارسی ، همه هندیان را مست فیض کرد. پادشاهان هندوستان با او فال میگرفتند. شاعران فارسی و اردو نیز متأثر از او بودند. گاه نیز حافظ راهی برای بروز احساسات محلی هند تامین میکرد.
وی گفت : طبع رندانه حافظ به روحیه مسالمتآمیز و آزاد هندوستان بسیار سازگار است.
استاد دانشگاه بلخ رنا مقتدر شاعر و عضو هییت اجرایی لیراوپارسی زبانان نیز در این گفتگوی برخط بیان داشت :
در افغانستان کمتر خانه ای را می توان یافت که کتاب حافظ را نداشته باشند.. مردم افغانستان همه دیوان حافظ را در خانههایشان دارند. کتاب حافظ معمولا در جای بلندی گذاشته میشود. اگر شخص کتابخانهای داشته باشد جایش در قفسههای بالا است و اگر کتابخانه نداشته باشد در طاقچه یا الماری یا رفهای که در قدیم در قسمتهای بالای خانههای گلی میساختند قرار میگیرد. این از جهت احترام و حرمت مردم به حافظ شیرازی و دیوان شعرش است.
در شبنشینیها، از حافظ می خوانند و تفسیر حافظ هم در میان عام مردم رواج دارد زیرا همه بر این عقیدهاند که حافظ همان شخصیتی است که قرآن را با چهاردهروایت حفظ کرده است. عالم و دانشمند مسلمان است. در شعر منظورش از “یار”، خداوند است و منظورش از “می” هم، شراب دنیای باقی است که خداوند در بهشت به آن وعده داده است.. در این نشست آن
محبوبیّت حافظ شیرازی در تاجیکستان یک پدیده فرهنگیست، که ریشههای عمیق دارد و تا امروز به طور زنده زندگی میکند. این دوستداری تنها از آن نیست، که او شاعر بزرگ فارسیزبان است. این یک نوع همپیوندی روحی و زیباشناسی میان مردم تاجیک و سنّت کلاسیکی غزلسرایی میباشد.
در محیط فرهنگی تاجیکان، حافظ همیشه با دو خصوصیت جلوه کرده است: ذهن آزاداندیش او و توانایی بیمثلش در غزل. زبان او مثل نیی سبک، ولی معنایش مانند قَبَت عمیق آب موسفا -هر قدر دل نزدیکتر شود، اشارهها نیز روشنتر میگردند. تاجیکان از دورههای قدیم غزلیات و دیوان او را در خانهها نگه میداشتند، مثل کتابی، که نه تنها خوانده میشود، بلکه همچون یک همسفر فکری با انسان میماند.
دو عامل این محبوبیّت را مخصوص پررنگ میکند. یکم، فرهنگ عارفانه تاجیکان. در جامعهای، که عرفان، عشق و معناجویی ارزش دیرینه دارند، حافظ با زبان رمزی و عشقامیختهاش چنان پذیرفته شده است، که جان خواننده را به همصدا میکشد. دوّم، زیور موسیقی. صدها خوانندگان تاجیک غزلهای او را به آهنگ درآوردهاند، از کلاسیکه سنّتی تا سرودهای معاصر آوازهدار-و این آهنگناکی شعر او را باز هم زنده و مردمی نگاه میدارد.
عبدالله صالح آف شاعر و عضو انجمن لیراو پارسی زبانان نیز در این گفتگو بیان داشت :
در مکتب خانه های تاجیکستان نیز حافظ همچون یکی از قلّههای ادبیات فارسی آموزانده میشود. برای دانشجویان او نمونه، فلسفه و هنر نازک کاری سخن است. در جمع امدهای ادبی، شبهای شعر و معنویت، حتّی در گفتگوهای خانوادگی نام حافظ اکثراً همچون معیار زیبایی صدا میدهد. وی در ادامه گفت:
این محبوبیت تنها احترام ادبی نیست. آن یک نوع همنفسی با جهان معنوی حافظ است-گویا مردم در آفاق گوناگون عصرهای گذشته با او گفتگو دارند. از این جاست، که در تاجیکستان حافظ نه تنها شاعر، بلکه رمز عشق، آزادگی و فیض سخن دانسته میشود.
در این نشست خبری صفیه میلاد عضو لیراو پارسی زبانان و موسس بنیاد ادبی حوا در کانادا نیز اظهار داشت:
بسیار خرسند شدم. آنچه در سخنان پژوهشگران محترم از هند، افغانستان ،تاجیکستان و ایران مطرح شد، بار دیگر نشان میدهد که حافظ تنها یک شاعر نیست؛ او پلی میان ملتها و پیونددهندهی فرهنگهاست. نگاه مشترک این اندیشمندان به جایگاه حافظ در تاریخ ادبیات فارسی، ریشهدار بودن نفوذ او در سرزمینهای مختلف، و نقش صلحجویانه و انسانگرایانهٔ اندیشهی او، برای ما الهامبخش و ارزشمند است. وی در ادامه گفت:
بهویژه اشارههای پرفسور حسنین عاقب درباره حضور حافظ در ذهن و زبان مردم هند، توضیحات دقیق استاد رنا مقتدر درباره جایگاه دیوان حافظ در خانههای افغانها، و نکات دکتر صمصامی درباره اهمیت پژوهش در حوزهٔ حافظشناسی، نشان میدهد که میراث حافظ مرزی نمیشناسد و همواره در میان مردم این پهنهٔ فرهنگی زنده است.
وی همچنین بیان داشت:
بهعنوان یکی ازاعضا لیراو پارسی زبانان واز حامیان فعالیتهای ادبی لیراو، افتخار میکنم که چنین برنامههایی شکل میگیرد؛ زیرا بزرگداشت پژوهشگران حافظ در حقیقت احترام به خودِ حافظ است و گامی در جهت پاسداشت زبان فارسی و گسترش گفتوگوی بینفرهنگی.
دکتر منیره صمصامی دبیر هییت تحریریه مجله لیراوپارسی زبانان نیز در این گفتگو بیان داشت:
هدف از تجلیل سه حافظ پژوه در واقع تجلیل از حافظ شیراز است. که بزودی پس از بررسی های انجام شده توسط عوامل لیراودر شیراز برگزار خواهد شد .
در پایان صغر ی محمدی همکار فرهنگی لیراو پارسی زبانان ودبیر این نشست «رندِ شوخِ شیرینکارشهر آشوب» در اشعار حافظ را خودِ حافظ شیرازی می داند و به جایگاه والای او اشاره میکند و میگوید حتی گوته نیز او را جاودانه میدانست. سپس از اقدام انجمن «لیراو پارسیزبان» برای قدردانی از حافظپژوهان معاصر و بهویژه توجه ویژه به جوانان تمجید میکند و این کار را آغاز راهی برای بزرگداشتهای فرهنگی آینده میداند.
دیدگاهتان را بنویسید